Notulen  Raad voor Maatschappelijk Welzijn

• Een cliënt in trajectbegeleiding doorloopt een opbouwend traject zowel in taakinvulling en functie. Bij doorstroom na de E-schaal zakt hun loon ten opzichte van de periode art 60. Dit heeft een negatief effect op de motivatie om na een art. 60 te gaan werken.
• Cliënten horen via hun kennissennetwerk  over een tewerkstelling art. 60 en de bijbehorende goede verloning. Ze komen zelf met de vraag om te mogen werken via art. 60. Wanneer er alternatieven worden aangeboden door een werkgever of trajectbegeleider in functie van een traject op maat (bv. een IBO) zijn er cliënten die dit aanbod weigeren.
• Regelmatig komen cliënten in de beginfase van hun traject terecht in de sociale economie. Hier wordt doorgaans het minimumloon gehanteerd. Door de invoering van het minimumloon bij art. 60 zou het loon evenwaardig zijn aan andere collega’s op de werkvloer in sociale economie. Bovendien ligt het loon van de art. 60'ers nu vaak hoger dan de verloning van de begeleiders binnen de sociale economie (en zelfs binnen andere vzw's). Dit geeft een vertekend beeld en frustraties op de werkvloer, zeker rekening houdend met het traject op maat dat een art. 60'er kan doorlopen.
• Het merendeel van de art. 60'ers stroomt door naar laaggeschoolde jobs waarin voorkennis of ervaring geen vereiste zijn. Het minimumloon geeft een meer realistisch beeld van de verloning in dergelijke jobs op de reguliere arbeidsmarkt.
• Voor een aanzienlijk deel van de cliënten is een tewerkstelling in het NEC te hoog gegrepen.  Hier is doorstroom naar de sociale economie het enige alternatief. De plaatsen binnen de sociale economie zijn echter beperkt. Wanneer de cliënt merkt dat de verloning tijdens een tewerkstelling in de sociale economie een stuk lager is, daalt ook bij velen de motivatie. Deze personen blijven vervolgens hangen in een uitkeringssituatie. Of bij gebrek aan medewerking, komen ze terecht in een sanctieprocedure en dreigen ze terug aan te kloppen bij het OCMW.
• De verloning in de E-schaal leidt tot een hoge uitkering na art. 60 voor een periode van minstens 1 jaar. Dit motiveert te weinig om een tewerkstelling aan te vatten. Een snelle doorstroom is echter van groot belang om de opgebouwde competenties en het werkritme waarin geïnvesteerd werd te kunnen vasthouden en gaandeweg verder te ontwikkelen.
• Effect op de kosten voor het OCMW:
  • Artikel 60 in sociale economie blijft kosteloos bij minimumloon
  • Meerkost van een gewone artikel 60 valt weg bij minimumloon. Bij de invoering van TWE werd de RSZ-vrijstelling bij art. 60 afgeschaft en werd de subsidie  afgetopt tot het minimumloon. Dit betekent dus een extra kost per art. 60'er in de E-schaal.

 Dit voorstel werd reeds besproken op de Adviescommissie Algemeen Beleid op 21/11/2019, op het Diensthoofdenoverleg van de Welzijnsregio op 27/01/2020 en op de Raad van Bestuur van Welzijnsregio Noord-Limburg op 11/02/2020. 

Argumenten vanuit de sociale dienst:

• Dit betreft eigenlijk een logische toepassing aangezien de werknemers in een tewerkstelling art 60 strikt genomen behoren tot het OCMW-personeel en dus opgenomen zijn in het arbeidsreglement van het OCMW (met extra bijlage). 
• Aangezien de vroegere redenering om het niet toe te passen, nl. dat hun inkomsten al hoger lagen in vergelijking met die in het Normale Economische Circuit , nu niet langer meer opgaat. 
• Aangezien de andere gemeenten uit de Welzijnsregio dit wel al langer toepassen en er op die manier meer uniformiteit in werknemersbenadering ontstaat.

Het decreet lokaal bestuur van 22 december 2017.

Het decreet betreffende de Tijdelijke Werkervaring, het regelen van stages en diverse bepalingen in het kader van de zesde staatshervorming van 9 december 2016.